"Je hebt het over egoïstisch zijn, maar eigenlijk vraag je je af of je het wel waard bent."
Waarom voelt investeren in jezelf als egoïstisch?
Investeren in jezelf voelt vaak egoïstisch wanneer je hebt geleerd om je eigen behoeften ondergeschikt te maken. Pas als iedereen tevreden, verzorgd en geholpen is, ben je zelf aan de beurt. Het gebeurt wanneer het normaal is geworden om jezelf weg te cijferen, dat kiezen voor jezelf ongemakkelijk voelt. Egoïstisch zelfs.
Waarom gun ik mezelf niets, terwijl ik het anderen wel gun?
Cadeautjes voor anderen kopen? Geen probleem. Zelf iets vragen voor je verjaardag, prima, zolang het maar niet te veel kost.
Altijd als het over een ander gaat, vind je het meer dan logisch om te helpen of tijd vrij te maken. Maar zodra het voor jezelf is, komen er allerlei vragen in je op. Is dit wel echt nodig? Is het niet zonde van het geld? Kan ik het niet beter ergens anders aan besteden? Of misschien wel de belangrijkste van allemaal: heb ik dit eigenlijk wel verdiend?
Het is vaak aangeleerd gedrag, ontstaan uit je opvoeding. Misschien was er vroeger thuis gewoon niet zoveel ruimte voor jouw behoeften. En heb je geleerd jezelf aan te passen. Of kreeg je net juist waardering omdat je zo behulpzaam en zelfredzaam was, waarmee die positieve beloning het gedrag stimuleerde.
Uiteindelijk is het een manier van leven geworden waarbij je hebt aangeleerd dat anderen belangrijker zijn en je eigen behoeften altijd kunnen wachten. Maar ondertussen rijst steeds vaker de vraag: vind ik mijzelf echt zo weinig waard?
En die vraag kan behoorlijk binnenkomen. Want wanneer je zonder nadenken, tijd, aandacht en geld aan anderen geeft, maar voor jezelf alles moet verantwoorden, gaat het allang niet meer over geld.
Wat heeft dit met moederschap en zorgen voor anderen te maken?
Zodra je de verantwoordelijkheid krijgt om voor anderen te zorgen verandert er vaak iets in. Je gezin moet eten, de kinderen moeten nieuwe schoenen en er staan duizend afspraken in de planning die allemaal moeten worden. En voor al die dingen maak je ruimte.
Sterker nog: je vindt het waarschijnlijk niet meer dan logisch dat jij daar dingen voor laat.
Daardoor kan ruimte voor jezelf innemen voelen alsof je een ander iets tekort doet. Het grote dilemma van veel moeders.
Laat me je een voorbeeld geven. Een gezinsshoot daar maak je tijd en geld voor vrij, want die foto’s zijn voor later en voor het kinderen. Maar die foto’s van jou alleen? Nee, dan moet eerst je buik platter, moeten er kilo’s af, of je haar verder gegroeid. Je stelt allerlei voorwaarden voor het moment waarop jij gezien mag worden. Terwijl je wel zorgt dat je herinneringen hebt voor je gezin.
Dat is hoe jezelf wegcijferen eruitziet, zonder dat je het zelf zo noemt.
Dit is dus precies de reden waarom ik mijn zwangerschapsshoots insteek als een ervaring om te vieren wie je nu bent, naast wie je gaat worden. Want je hoeft jezelf niet te vergeten als je voor anderen zorgt, voor jezelf zorgen is net zo belangrijk.
Hoe ziet "iets voor jezelf doen" er in de praktijk uit?
Investeren in jezelf hoeft niet meteen groots te zijn. Je hoeft niet direct een weekend weg of een dure spa-behandeling te boeken. Begin met iets kleins. Bijvoorbeeld een middag vrij plannen voor jezelf zonder daar ook maar een reden voor te hebben. Of koop iets voor jezelf omdat je het mooi vindt en geef daar verder geen nadere uitleg over. Mooi vinden, is al genoeg.
Voor jezelf zorgen is niet hetzelfde als jezelf boven een ander plaatsen. Je hoeft niemand minder belangrijk te maken, om ook jezelf belangrijk te vinden. Dat kan heel goed naast elkaar bestaan. Jij mag er ook gewoon zijn.
